De meneer in Urugay rook even aan mijn paspoort en zette toen heel snel een stempel. Ik mocht Argentinie weer in en ook weer uit. 6 keer een rij van 134 wachtenden voor ons later zijn we bijna klaar voor de laatste wachtrij van vandaag, het boarden. Zijn jullie klaar voor de foto’s?

“You changed car for biecieklettes!” riep de jongen van de camping met een mengeling van verbazing en vermaak in zijn stem toen we nadat we met een auto de camping verlaten hadden aan het begin van de middag aan het einde van de middag op mountainbikes de camping weer opfietsten. Nu was fietsen een groot woord voor het krabbelen wat ik deed, de weg naar de camping had een stijgingpercentage van een procent of 20, was in het kleinste verzet eigenlijk nog niet te doen. Lopend met fiets ging ook niet, dus trappen!
Vandaag hebben we een loepje van 60 kilometer gefietst en het viel niet mee. Op kilometer 6 dacht ik: het is vast even inkomen. Op kilometer 12 dacht ik: het eerste stuk was vast lastig, als ik nu eerst eens een reepje eet. Op kilometer 24 zakte de moed me definitief in mijn nieuwe – niemand zal dit geloven, maar het was bittere noodzaak dat ik nieuwe gympjes kocht. Wel eens geprobeert te fietsen op slippers of bergschoenen? – schoenen dat het nog wat ging worden. Al puffend heb ik de 60 km toch voltooid met op het einde enorme zadelpijn. Heb die brand new mountainbike praktisch de winkel terug ingesmeten. Houd dat ding!
Morgen gaan we 20 uur in een bus zitten (gelukkig op een grote, zacht stoel) en terug naar Buenos Aires.

Het enige wat we van zijn vrolijke introductie meekregen was dat hij Mario heette. Vervolgens heeft Mario zich niet van zijn stuk laten brengen toen onze medereizigers de film op spaans wilde ipv engels, heeft hij de wc schoongehouden en ons van drinken en om de zoveel tijd airco voorzien. Mario maakte van onze busreis een klein feestje. Voor zover een reis van 26 uur een feestje kan zijn.
Uit het raam kijkend heb ik me vooral verbaasd over het niets. Zelfs schapen vonden het niet de moeite waard op de grasvlaktes een grasje te kouwen. Helemaal niets, geen berg, geen huis, geen dorpjes in de verte, niets. We zijn in Puerto Madryn. Morgen gaan we op bezoek bij de walvissen. Ik hoop dat het gelegen komt.

Dag 5: terugreis. Inpakken, het beloofde land gedag gezwaaid en weer 3 uur met de bus terug.
We zijn nu weer in Puerto Natales, op de camping. Straks lekker uit eten, morgen vertrekt om 11 uur de bus naar Rio Gallegos. Daarna gaan we ´s avonds meteen door naar Puerto Madryn. Walvissen!

All reports from Ushuaia speak of nothing but the horrible weather. Freezing cold, even colder and strong winds and most of all a lot of fog and rain. I came prepared. Sweathers, thermal underware, jackets, hats and gloves.
We have been in Ushuaia for two days now. The plane landing was nothing short of spectaculair. The way you absolutely drop down and spiral down the canal (the mountains surrounding the place prevent descending in a straight line) to make the landing makes you glad you have pilots that know what they´re doing.
Yesterday we had a walk in the national park along the shores of the Beagle Channel. The weather? 18 degrees Celsius and sunny. Today was one of those days on which there is just too much to remember. We took pictures of the beautiful landscape, all the pinguins, see lions and other creatures we saw. But the picture just doesn´t tell the whole story. The way the sun burns on your face and the cool winds run through your hair. The salty smell of the water on the pebbly beaches. The taste of the lemon mints the tourguide keeps handing you and that you don´t want for the sick feeling you have from driving fast on a really bad road. The way the finnish guy films every single part of the journey. The sounds of pinguins hawling in the distance, the way the sunlights reflects on the clear blue water of the lakes. All that I want to take home.

Heel veel, wel duizenden. Ik had duidelijke instructies not to touch, hug or take the pinguins en er werd streng gecontroleerd. Helaas dus geen 1 voor mee naar huis kunnen scoren.
Mission Ushuaia accomplished. Morgen vertrekken we om 5am met de bus naar Puerto Natales via Punto Arenas. Een hele dag in de bus, ben benieuwd wat we daar vinden. Hopelijk Parco national torres del paine.