There you are mister Martin. Please come in, you are the last to arrive. Welcome! Welcome to Puri Mas.

In het vorige hotel werden we bij iedere stap gevraagd om ons room number. Er waren 20 kamers en na 3 dagen wisten ze het nog niet. Hoe anders was de ontvangst hier. Bovenstaande conversatie vond plaats terwijl we beiden slechts 1 been uit de taxi hadden. Alsof ze al anderhalf uur met zijn drieën daar bij de poort speciaal op ons stonden te wachten (het was waarschijnlijk ook zo). Toen ik hem, nadat hij een kopie van mijn paspoort gemaakt had, zei dat ik slechts 1 heel belangrijke vraag had sloeg de stress toe in zijn gezicht. Een belangrijk verzoek, och heden! “is it possible to get something to eat because I’m starving”. De opluchting was enorm. “our restaurant is open until 11″. We zijn in Puri Mas, Senggigi, Lombok en het is hier geweldig. Ik wil het meisje van het restaurant knuffelen omdat ze zo stoer en aandoenlijk tegelijk is, ik wil de tuinmannen helpen met de (4) blaadjes van het pad vegen. Ik wil zwemmen tot de gunung Agung op Bali in de infinity pool, ik wil nog meer fruitsate, ik wil hier blijven!

Posted from Gunungsari, Nusa Tenggara Barat, Indonesia.

Er lijken in de wereld twee soorten terminals te zijn. Terminal A is groot, overzichtelijk, rustig, tijdloos. Natuurlijk zijn wij in Nederland redelijk verwend met Schiphol. Terminal B kan het best vergeleken worden met het reptielhuis van Artis, vol met schoolklassen, op het moment dat er een krokodil lijkt te ontsnappen. Kort samengevat zijn het plekken van immense chaos, waarvan je oren nog uren lang napiepen. De temperatuur is net even een paar graden te hoog door de slecht functionerende airco en de hoeveelheid zuurstof is fiks lager dan voor een goede gezondheid raadzaam is. We zijn op de domestic terminal van denpasar airport. The place just screams south east Asia.